Slovakya’nın Ružomberok kenti yakınlarında bulunan Vlkolínec köyü, 1993 yılında Kolombiya’nın Cartagena kentinde düzenlenen toplantıda UNESCO Dünya Kültürel ve Doğal Miras Listesi’ne dahil edilmişti. Listeye alınırken köyün “açık hava müzesi değil, yaşayan bir yerleşim” olması temel şartlardan biri olarak kabul edilmişti.
Köyün en yaşlı sakinlerinden 67 yaşındaki Anton Sabucha, mevcut durumdan duyduğu rahatsızlığı dile getirerek, katı koruma kuralları nedeniyle artık hayvan besleyemediklerini ve küçük tarım alanlarını işleyemediklerini söyledi. Sabucha, “Bizi UNESCO listesinden çıkarsınlar, o zaman daha iyi yaşarız” ifadelerini kullandı.
Her yıl yaklaşık 100 bin turistin ziyaret ettiği Vlkolínec’te, turizmin köy yaşamını olumsuz etkilediği belirtiliyor. Köy sakinleri, ziyaretçilerin köyü bir müze alanı gibi gezdiğini, evlerin avlularına ve mutfaklarına kadar baktığını ifade ediyor. Bazı sakinler evlerinin önüne bariyer koyarak “Özel mülk”, “Girilmez” ve “Fotoğraf çekmek yasaktır” yazılı tabelalar asmak zorunda kaldıklarını belirtiyor.
Vlkolínec sakinleri, köyün zamanla yerel halkın günlük yaşamından koparak ziyaretçilere yönelik bir açık hava müzesine dönüştüğünü savunuyor. Köylüler, UNESCO statüsünün korunmasının yaşam koşullarını ağırlaştırdığını ve yerel ihtiyaçlarla çeliştiğini dile getirerek yetkililerden çözüm bekliyor.