o sesle uyandım

…Depremden önceki hafta hepimizin içinde çok garip bir his vardı. Bu hissi hâlâ tarif edemem.

 Depremi yaşadığım o an, İskenderun Kız Yurdu’ndaydım. 04:17’de çok hafif bir sarsıntı olarak başlayan o sese uyandım. Odada tek başıma olduğum için aşırı panik yapıp, telefonumu bile alamadan odadan çıkışımı hatırlıyorum. Şiddetine, koridorda yakalandığım esnada diğer odalarda olan kızların çığlıklarıyla birleşti sesimiz. Sarsıntı durduğunda hızlıca, korku dolu ve ağlayan gözlerle aşağı attık kendimizi. Kimimiz ayakkabısız, çorapsız, yaralıydı. Sadece titreyerek ağlıyorduk. Öyle bir yağmur vardı ki göz gözü görmüyordu. Hatlar çökmüş, ailelerimize ulaşamıyorduk. Ne yaşadığımızı kavramaya çalışırken, “Hayır, ailem iyi” diye içimden olumlu sözler geçirmeye çalışıyordum. 

Arkadaşlarımın telefonlarından bir şekilde ailemin sesini duydum ve iyi olduklarını öğrendim. Dört gün okulumuzun spor salonunda konakladıktan sonra, Samandağ’ına gidebildim. Yollar kapalı, trafik yoğundu. 2 saatlik yolu 7-8 saatte gittik. Etrafıma bakıyorum, her yer yıkık. Burası bizim bildiğimiz yollar, evler değildi. Burası bizim Antakya’mız değildi, Samandağ’ımız değildi. Lise yıllarımın geçtiği Saray Caddesi, Atatürk Caddesi yoktu. En acısı da sevdiklerimiz yoktu. 

Samandağ’ına vardığımda aileme sarıldığım o an aklımdan çıkmıyor. İlk defa kaybetme korkusuyla burun buruna gelmiştim. Zamanla aileden, arkadaş çevresinden ölüm haberleri almaya başladığımızda, tek dediğim şey: “Nasıl ya, nasıl olur? Ölemezler.” demek oldu. Ama maalesef sevdiklerimiz artık yok. Şimdi de sevdiklerim için, kaybettiğimiz memleketim için okuduğum bölüme sıkıca sarıldım. Buranın tarihini, kültürünü anlatacak olmak beni gururlandırıyor. Çünkü Hatay, sadece evleriyle değil, insanlarıyla, mutfağıyla, gelenekleriyle de varlığını sürdürüyor. Her yıkımın ardında, bu zengin kültürün yeniden doğuşu için bir fırsat olduğunu hatırlatmak isterim. 2023 depremi ile 8. defa yıkıldığı söylenen Hatay’ı, halkımız ve benim gibi turizm işine gönül vermiş meslektaşlarımla birlikte tekrar kalkındıracağımıza eminim.

Elif Gül Rencüzoğulları

İskenderun Teknik Üniversitesi

Öğrenci